ABOP-kandidaat en Internist-nefroloog Goerdat dient Ramadhin van repliek: Zorg staat op instorten – tijd voor koerswijziging in plaats van prestigeprojecten

ziekenhuis patient ziek arts dokter

Internist-nefroloog Keshawpersad Subhash Goerdat heeft fel gereageerd op recente uitspraken van minister Amar Ramadhin, gedaan in een interview met TBN op 3 april.

Goerdat, kandidaat namens de ABOP, stelt dat de kloof tussen het gevoerde beleid en de dagelijkse realiteit in de zorgsector steeds groter wordt.

“Het is zorgwekkend wanneer behaalde infrastructurele ‘verworvenheden’ als successen worden gepresenteerd, terwijl de samenleving de effecten daarvan nauwelijks voelt,” aldus Goerdat.

“Als de impact werkelijk merkbaar zou zijn, zou de gezondheidszorg vandaag niet op z’n kop staan en onder deze druk bezwijken.”

Goerdat wijst erop dat een eenvoudige Google-zoekopdracht met de woorden ‘gezondheidszorg in Suriname’ al voldoende is om te zien hoe ernstig de situatie is.

“Het is schrijnend hoe een simpele analyse van de werkelijkheid de heer Ramadhin in verwarring brengt. Hij lijkt daarbij even te vergeten dat niet Goerdat, maar hijzelf aan het roer staat.”

Hoewel Goerdat begrip heeft voor het feit dat een minister zijn beleid verdedigt, plaatst hij daar een fundamentele vraag tegenover: heeft dat beleid daadwerkelijk geleid tot verbetering in het leven van mensen?

“Als we pas na vijf jaar structureel in gesprek gaan met zorgprofessionals, terwijl hun vertrek al jarenlang voelbaar is, dan spreken we eerder van grove nalatigheid dan van vooruitgang.”

Ramadhin gaf in het interview aan dat het ontbreekt aan financiële middelen en dat ook vorige regeringen met dezelfde problemen te maken hadden.

Precies daar ligt volgens Goerdat de kern van het probleem: het ontbreekt aan politieke wil om gezondheidszorg echt als prioriteit te behandelen.

“Wanneer je als minister van Volksgezondheid vraagt: ‘Waar moet het geld vandaan komen?’, dan zeg je in feite dat zorg géén prioriteit is. Stel je een vader voor die zegt dat er geen geld is voor eten, medicijnen of schoolboeken, maar wél een dure auto voor de deur heeft staan. Dat is geen kwestie van gebrek aan middelen, maar van verkeerde keuzes.”

Volgens Goerdat moeten beleidsmakers stoppen met achterom kijken en verantwoordelijkheid nemen. “Wie verantwoordelijkheid draagt, moet vooruitkijken – en handelen. Als je na vijf jaar nog steeds in de achteruitkijkspiegel kijkt, en het volk geen verbetering ervaart, dan heb je gefaald als minister.”

Hij stelt dat het probleem niet alleen draait om geld, maar vooral om beleidskeuzes. “De noodzakelijke hervormingen zijn uitgebleven. Er is te weinig gedaan om versnippering in de zorgfinanciering tegen te gaan, om transparantie te brengen in het beleid, en om de uitvoeringscapaciteit van instellingen te versterken. In plaats daarvan blijven we hangen in ad-hocmaatregelen – zonder visie, richting of structurele oplossingen.”

Het Rekenkamerverslag 2024 onderbouwt deze kritiek. Slechts 28% van het totale begrotingsbudget van Volksgezondheid werd daadwerkelijk gerealiseerd. Van de begrote SRD 162,8 miljoen aan leningsmiddelen werd amper 7% benut. “In een tijd waarin ziekenhuizen kampen met tekorten, is dit geen technisch detail, maar een pijnlijk symptoom van falend beleid en gebrek aan daadkracht.”

Speerpunten van Goerdat voor hervorming van de zorg:

Herziening van wet- en regelgeving

Institutionele versterking en transparantie binnen zorginstellingen

Veiligstelling van zorgfinanciering

Prioriteitsstelling binnen de nationale begroting

Beleidsplanning op basis van data en statistieken

Waardering, behoud en versterking van zorgprofessionals

Structurele inzet op preventie

Partnerschappen met ziekenhuizen, RGD, het maatschappelijk middenveld, de private sector en donoren

Monitoring en evaluatie van beleid en uitvoering

Goerdat uit ook zijn ongenoegen over de persoonlijke uithalen van minister Ramadhin richting hem en de ABOP. “Wanneer je met de vinger naar een ander wijst, wijzen er vier naar jezelf. De ABOP heeft in deze regeerperiode geen leiding gehad over het zorgbeleid – dat lag vijf jaar lang bij minister Ramadhin.”

Volgens Goerdat is de realiteit die mensen dagelijks ervaren leidend: het vertrek van verpleegkundigen, tekorten aan medicijnen, en lange wachttijden. “Als het écht goed ging met de zorg, zouden deze problemen niet bestaan.”

Opmerkingen over zijn zogenaamde ‘politiek adviseur’ noemt hij misplaatst. “Mijn politiek adviseur is het volk. Mijn richting wordt bepaald door wat mensen op straat, in wachtkamers en op de afdelingen voelen en vertellen. Dáár ligt mijn kompas.”

Goerdat sluit af met een oproep tot inhoudelijke reflectie: “Mijn reactie is geen aanval, maar een oproep tot koerswijziging. Geen politieke spelletjes, maar eerlijke evaluatie op basis van feiten, ervaring en verantwoordelijkheidsgevoel. Want alleen dan komt er écht verbetering in de zorg – en dáár gaat het uiteindelijk om.”